Πλατεία Τρικάλων: Ο Δήμαρχος που έβαλε τάξη

Τα εγκαίνια της κεντρικής πλατείας των Τρικάλων είχαν μια ατμόσφαιρα γιορτής, πολλές φιλοφρονήσεις και μια άκρως ενδιαφέρουσα πολιτική σημειολογία.

Μπορεί στα μικρόφωνα τα εγκώμια προς τον πρώην Δήμαρχο Δημήτρη Παπαστεργίου να περίσσευαν και οι κορδέλες να κόπηκαν συνεταιρικά, όμως η πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην πόλη έχει πλέον άλλον πρωταγωνιστή.

Ο Νίκος Σακκάς ήταν τελικά ο Δήμαρχος επί των ημερών του οποίου η κεντρική πλατεία έφτασε στην ολοκλήρωση και στα εγκαίνια.

Είναι, άλλωστε, εύκολο να μιλάς για οράματα, να σχεδιάζεις αναπλάσεις και να ανοίγεις μέτωπα αφήνοντας πίσω μια πόλη-εργοτάξιο.

Είναι όμως πολύ πιο δύσκολο να μαζεύεις τις λαμαρίνες μετά από χρόνια ταλαιπωρίας και να παραδίδεις κάτι λειτουργικό στους πολίτες, ακούγοντας μάλιστα τους προκατόχους σου να κάνουν λόγο για «δικαίωση».

Το στοίχημα με τις κορδέλες

Η εικόνα το βράδυ της Κυριακής ήταν χαρακτηριστική. Ο κ. Σακκάς δεν είναι απλώς ο άνθρωπος που οργανώνει τη γιορτή, αλλά αυτός που ανέλαβε την άχαρη δουλειά να βάλει τάξη στο εργοταξιακό τοπίο που κληρονόμησε. Εκεί που η προηγούμενη διοίκηση άφησε καθυστερήσεις, αστοχίες και μια πόλη στα κάγκελα, η σημερινή δημοτική αρχή ήταν εκείνη που κλήθηκε να διαχειριστεί την ολοκλήρωση του έργου και να φτάσει μέχρι την παράδοσή του.

Η επιλογή του Νίκου Σακκά να αναγνωρίσει από μικροφώνου τη συμβολή του προκατόχου του με τα θερμότερα λόγια, παραχωρώντας του γενναιόδωρα μερίδιο από τη λάμψη της βραδιάς, είχε τη δική της πολιτική σημασία. Μια προσέγγιση που αποκτά το δικό της ξεχωριστό, ίσως και ειρωνικό, νόημα, όταν είναι δεδομένο ότι η ολοκλήρωση του έργου και η διαχείριση των τελευταίων εκκρεμοτήτων έπεσαν στη σημερινή δημοτική αρχή.

Το ελπιδοφόρο πλέον για τα Τρίκαλα είναι η κεντρική πλατεία να αποτελέσει μόνο την αρχή. Ας ελπίσουμε να συνεχίσει ο σημερινός Δήμαρχος με την ίδια φόρα να κόβει κορδέλες και να κλείνει ανοιχτά μέτωπα.

Γιατί στην πολιτική τα έργα μπορεί να ξεκινούν από έναν Δήμαρχο, αλλά η φωτογραφία της κορδέλας ανήκει τελικά σε εκείνον που τα φτάνει μέχρι το τέλος.